3 Kasım 2012 Cumartesi


Grup Seksendört - Söyle

Bazen hissediyorum. Öyle yalnız kalacağım ki ileride, klipteki adam gibi olacağım. Hayır, yanlış anlaşılmasın. Yalnızlıktan yana bir sıkıntım yok. Hatta mutlu bile olurum. Uğraşmam en azından insanlarla. Başkasının beni ilgilendirmeyen dertlerini dinleyip -ya da dinliyor gibi yapıp- yorum yapmak zorunda kalmam. Başkasının egosu için yaşamam. Beni umursamayan insanları umursuyor gibi görünmem. Peki diyeceksiniz hiç mi arkadaşa ihtiyaç duymayacaksın? Duyacağım elbet. Birkaç tane dostum olsun, hatta birkaç değil 2 tane dostum olsun. Beraber bir şeyler içelim, belirli zamanlarda kahve sigara yapalım yeter bana. İnsanlarla uğraşmak zor. Hele de benimle. Sadece kendi açımdan düşünmüyorum. Sahte arkadaşlıklarla kimseye yük olmak da istemem. Bu bencillikle kimse beni çekemez. Arkadaşım gibi görünüp de arkamdan konuşmasın kimse, en baştan arkadaş olmayalım daha iyi. 
İstediğim arkadaş olayını da tanımlayayım biraz. Önce yanında rahat olmam lazım. Her bokumu anlatabilmem lazım. Çok sık herkese söylenmeyecek boklar yerim ben. Çok fesatlık düşünürüm. Bazen çuvallarım. Bazen bencilliğim başıma bir iş açar. Bazen utanılacak şeyler yaparım. Biri duysa "Senin kadar şerefsizini de görmedim" der hatta bu şeylere. Ama benim arkadaşıma bunu anlatmam lazım. Alttan alsın demiyorum elbet, eleştirsin, ağzıma sıçsın hatta. Ama alınmayayım. Öyle güveneyim, öyle seveyim. Aynı şekilde bana da aynı güvenle yaklaşsın. Aramızda "Boşver" diye bir kelime olmasın. Ne yavşak bir kelime o "Boşver" kelimesi. Ne samimiyetsiz, ne çirkef.
Olmadı diyelim böyle bir arkadaşım, alırım ben de bir manken. Onunla konuşurum. Onunla film izlerim, klipteki gibi. Zaten yalnız film izlemeyi çok severim. Biriyle ama yalnız olurum böylece. Hoş olur. Bana koymaz kimsenin eksikliği.

Nereden bağlayacağımı bilemedim ama şu şarkıyı da dinleyin. Böyle bir his seli oluştu içimde. Sonuçta "Masum değiliz, hiç birimiz."


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder