25 Kasım 2012 Pazar


-Telefondan yazildi-

Size de oluyor mu? Bazen bos yere ugrasiyormussunuz gibi geliyor mu? Umutsuz bir hikayenin pesinden gerceklikten uzaklasip hayal dunyasinda kendinize yer aradiginiz? Hatta surekli dusunecek kadar inandiginiz? Gercekmiscesine onemsediginiz? Kiskandiginiz? Bazi insanlarla paylasip bazilarindan sakladiginiz?
Size de oluyor mu bunlar? Yoksa ben cok mu film izledim? Yoksa ben bu dunyayi yanlis mi anladim? Yoksa bana her sey kolay mi geliyor? Yoksa ben sizofren mi oluyorum?

Sizi bilmem de, ben deli gibi istiyorum, deli gibi inaniyorum dusuncelerime. Elde etmek icin ne gerekirse de yaparim. Boyle de gozu karayim. Ya da gozu kara olmak icin kendimi zorluyorum. Evet, kendiyle celismek tam olarak su an yasadigim sey. Bir yanim tum varligiyla isterken diger yanim tum umutsuzluguyla bosvermem gerektigini soyluyor.

Hayatinizda sadece kismen yer alacak bir sey icin bu caba dogru mu karar veremiyorum. Ya da gurur denilen seyin bana ifade ettigiyle gercek ifadesi farkli mi? Peki cesaret? Onu da mi yanlis anlamisim? Tutku diyorduk bir de. Abartmisim ben sanirim bunu. Aman ne olacak sanki. Benim hayatim lan bu! Kurallari kim koymus ki? Kim karar veriyor onlar gibi yasamam gerektigine? Sikerim kuralini, sikerim düzenini. Benim olacak, o kadar!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder