18 Şubat 2013 Pazartesi

Çok sefer kapıya vurup kaçtım bugüne kadar. Köşedeki tablacının tezgahının arkasına saklandım parmaklarımla susmasını isteyerek. Çok kez kaçırdım konuşma fırsatını, gözlerine bakma fırsatını. Ama artık yapamayacağım. Kaçtıkça daha da acıtacak.
Bugün vurdum kapıya. "Kim o?" sorusuna anlamasız bir şekilde "Benim!" dedim. Sesimi tanımayacak olan ev sahibine. Ayak seslerini duyuyorum, merdivenlerden iniyor. Kapıya henüz gelmedi ama, bekliyorum. Kalbim yerinden çıkacak gibi de olsa bekliyorum.
İstediğim tek şey kapıyı açtığında orada olabilmek.
İstediğim tek şey bu sefer kendimi yenebilmek.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder