7 Şubat 2013 Perşembe

Ve bir kez daha kaybedeceğim


Kendi hayatıma yakın bir film izledim. Uzun zaman olmuştu beni anlatan bir film izlemeyeli. İzlediğim filmlerdeki hayatlara özenerek geçirmiştim yıllarımı. Yaşadığım topraklarda asla ve asla yaşayamayacağım hayatlara özenerek. Hepsinden sonra da bir gün çekip gitmeyi düşündüm. Keşke diyorum, keşke benim insanlarım ülkemi bu kadar çok sevmeme rağmen bende gitme duygusu uyandırmasalardı.

Filmin son sahnesi o kadar güzel ve aynı zamanda o kadar hüzünlüydü ki, derin nefesler aldım ağlamamak için. Çünkü ben ağlamam. Son dakikalarda bir sigara yaktım. Hayatımda verdiğim en isabetli sigara içme kararı oldu. Mükemmel bir şarkı girdi filmin sonunda. Hiçbir şey yapamadım, kanepeye yığılıp bakakaldım sadece. Sigaram bitti, yenisini yakamadım. Sadece ekrana bakakaldım. Bir şey hissettim sonra. İçimde bir his. Olmasını istediğim bir şey belki. Kapıya diktim gözlerimi sanki birazdan çalacakmış gibi. Beklediğim kişiyi kapıda hayal ettim. Elini kaldırmış, parmaklarını kapıya dokundurmak üzere. Sadece bir an, bir refleks. Kapıda en ufak bir ses duysam sanki her düzelecekmiş gibi. Kapıya koşacaktım. Ama çalmadı. Her zaman olmadığı gibi, kapı çalmadı. Beklediğim kişi bugüne kadar gelmediği gibi, bugün de gelmedi. Beklemeye devam etmeyi isterdim. Ama dayacak gücümün olduğuna emin değilim.

Bir gün. Bir gün o kapı çalacak ama ben gitmiş olacağım. Çok uzaklarda, kimsenin tanımadığı biri olarak yaşamıma başlayacağım. Ben beklerken gelmeyen, ben gidince gelecek. Çok geç olacak her zaman olduğu gibi. Çok geç. Ve mutlu olma şansımı birkez daha kaybedeceğim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder