23 Temmuz 2013 Salı

Bu kaçıncı şafak gördüğüm?
Yüzlerce, binlerce kez doğdu güneş üzerime
Gecenin en karanlığını da gördüm
Gökyüzünün en mavi halini de
Güneşin en parlak rengi bile yetmedi aydınlatmaya zihnimi
Gölgende kalan hayallerim bazen çıktı aydınlığa
Bazen de öyle bir oldu ki
Kan ter içinde kaldım gündüz düşlerimde
Uyku haramdı çoğu zaman, bazense ihanet
Göz kulak oldum şehre, senin şehrine, bizim şehrimize
Pencereni açık bırakmışsın, içeri süzüldüm sessizce
Ay ışığının yüzüne vurmasını izledim, yanı başında
Göz kapaklarını sevdim, kipriklerini
En çok da boynunu sevdim
O uzun, bakmaya doyamadığım boynunu
Bir kez olsun öpemedim yanaklarından
Uyanırsın diye korktum
Uyanırsın ve büyüsü bozulur anın diye ısırdım dudaklarımı
Bir kez olsun soluyamadım nefesini.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder